::15:: چیزی تهی بساز

هایکو را ویران کن
کلمــات را دور کن
چیزی تهـی بساز

عکسهای پیشِ روگزیده هایی از مجموعه ی«برایان دیوید استیونس»،با عنوان«آیندهی درخشان تر»می باشد.

متنِ ذیل،ترجمه ای از بیانیه ی این مجموعه است. (تمامی عکسها را با سایز بزرگتر و متنِ اصلیبیانیه می توانید دراین لینکمشاهده کنید.)

وینفریتجی. زبالت در کتاب خود، «حلقههای زحل»، ماهیگیران دریا را درامتداد ساحل، در نزدیکیLowe stoftتوصیف میکند. او مینویسد: «باور نمیکنم که این مردان، چنانکهادعا دارند، تمام روز و شب در کنار دریا نشستهاند تا سفرهماهیها یا ماهیهایدیگری که به سطح آب میآیند را از دست ندهند. بلکه آنها میخواهند در مکانی باشندکه دنیا پشت سرشان قرار گرفته و در روبهرو، چیزی جز تهیبودن وجود نداشته باشد.»

این تهیبودن، چیزیست کهمن در مجموعهی «آیندهی درخشانتر» به آن پرداختهام؛ البته «تهیبودن» معانی بیشماریدارد؛ برای من، فضایی بود که میل به پُر شدن داشت؛ فضای خوشبینی و احتمالات.
با نگاهکردن به دریا، بهواقع آینده را مینگرید؛ با دیدنِ اوضاع و امواجی که از برخی نقاط ساحل میآیند، وجودِحتمی و نزدیکشدنِ بیتوقفشان را پیشگویی میکنید.

بهجای صرفِ نگاهکردن، جستوجوگرانهمینگرید.

ما مردمان جزیره، هموارهجستوجوگر هستیم؛ برای یافتن غذا از دریا، فرصتی برای تجارتکردن، ماجراجویی وهمچنین یافتنِ خودمان.

این پروژه ناگزیر به صورتیمسافرتی، با دنبال کردنِ خط ساحلی بریتانیا در بخش های ساحلی و تهیهی یک چشمانداز از مناظرِ دریایی از خطههای مختلف، انجام شد. این پروژه به صورت دو لتیارائه شده است؛ یادگاری از دوران کودکیست، که از روی کنجکاوی، چشم انداز (دریا)را ابتدا با چشم چپ و سپس با چشم راست نگاه کرده و از تفاوتِ این دو جور دیدن، لذتمیبردم.

هر فریم، انعکاسی از نور طبیعیو آوای خاموشِ جزیرهی ماست. این نورِ مدیترانهی ماتیسی* نیست، بلکه همان روشناییِآشنا برای دریانوردانیست که بنادر را بهسوی دریا ترک گفتهاند؛ ماهیگیرانی که برایصیدِ شاهماهی راهی شدهاند؛ مهاجرانی از ایرلند، بهسوی جهانی نو.

All Photos

|Brighter LaterSeries:Brian David Stevens|

*ویکی پدیا:

ماتیس از معدود هنرمندانیبود که جنبههای عقلانی و عاطفی را در هنر خود به هم آمیخت. او به هنری بیانگر وهدفمند اعتقاد داشت. از این لحاظ، او را میتوان با اکسپرسیونیستهای آلمانیمقایسه کرد (اگرچه حال و هوا و اسلوب کار او با آثار اکسپرسیونیستها یکسره متفاوتاست). در هنر ماتیس، صور بدوی بدون خشونت تشویشانگیز رخ مینمایند. نحوه بهکارگیری رنگ و خط در نقاشیهای او چنان است که هیچ گاه عمق معنای هنری و تصویریشانکاسته نمیشود. به اعتقاد او "فقط آن کسی که بتواند عواطف خود را به طرزیاصولی نظم دهد، هنرمند است". ماتیس به هنری متعادل، ناب، آهنگین، آرامشبخش،و عاری از موضوعهای گزنده و دلگیر میاندیشید.

* سپاسِ فراوان، از محسنِ بایرام نژادِ گرامی، برای بازنگری و همراهی.